در خودروهای دیفرانسیل عقب چون قطعات انتقال نیرو در عقب و جلو خودرو تقسیم میشوند، تقسیم وزن بهتری صورت میگیرد که در نتیجه وزن حین شتابگیری به محور عقب که به عنوان محور محرک است، منتقل میشود و با بالا رفتن چسبندگی تایرهای عقب، شتابگیری بهتری انجام خواهد شد.
خودروهای دیفرانسیل عقب چون در جلو خودرو دارای پیچیدگی کمی هستند، زاویه فرمانگیری بیشتری دارند و به همین خاطر نیز در محیط کوچکتری میتوانند دور بزنند و همچنین به خاطر تقسیم وزن بهتر و فرمانپذیری بیشتر، دارای خوشدستی بالاتری نیز خواهند بود.
اما این تقسیم وزن فقط منجر به هندلینگ و شتابگیری بهتر نمیشود و در ترمزگیریها نیز خود را نشان میدهد چرا که وجود وزن در بالای تایرهای عقبی، از قفل شدن سریع آنها خودداری میکند و در صورت وجود سیستم ترمز قوی در محور عقب، کمک شایانی به توقف سریعتر خودرو خواهد شد. همچنین چون در حین تریلر بستن و حمل خودرو، فشار بیشتری به محور عقب خواهد آمد، در خودروهای دیفرانسیل عقب این اتفاق به یک نکته مثبت تبدیل خواهد شد و کنترل خودرو خصوصا در هنگام حمل بارهای سنگین، راحتتر خواهد بود. یکی از مشکلات خودروهای دیفرانسیل جلو در این است که چون حجم زیادی از قطعات و بخشهای خودرو در جلو جمع شدهاند، تعمیر و سرویس این خودروها سختتر و با مشکلات بیشتری انجام میشود، اما چون در خودروهای دیفرانسیل عقب این قضیه رنگ کمتری دارد، تعمیر این خودروها خصوصا در قسمت سیستم فنربندی جلو و فرمان، راحتتر خواهد بود.