فیات ۱۲۴ اسپایدر مدل ۲۰۱۷
فیات ۱۲۴ اسپایدر مدل ۲۰۱۷ در ژاپن ساخته شده و مهندسی آن کاملاً ژاپنی بوده است، ولی از یک موتور و پلت فرم فیات استفاده میکند.
در طراحی چراغهای این خودرو از فیات ۱۲۴ اسپایدر اورجینال مدل ۱۹۶۶ الهام گرفته شده، همراه با آن دو برآمدگی زیبای روی کاپوت و یک جلوپنجره زاویه دار.
چراغهای عقب مربع شکل خودرو در مقایسه با چراغهای جذاب MX-۵، کاملاً نا امید کننده است، ولی برآمدگیهای روی کاپوت بسیار زیبا و لذت بخش هستند. عملکرد سقف پارچهای آن مشابه MX-۵ میباشد: یک عملیات کاملاً ساده که از صندلی راننده میتوان آن را انجام داد.
بزرگترین تغییر در زیر کاپوت خوابیده است. موتور ۱۲۴ اسپایدر نسخهای خاص از موتور ۱.۴ لیتری توربوی ۴ سیلندر خطی فیات ۵۰۰ آبارت میباشد که از تکنولوژی کنترل سوپاپهای متغیر MultiAir بهره میبرد.
خروجیهای این موتور معادل ۱۶۰ اسب بخار نیرو در ۵۵۰۰ دور در دقیقه و ۲۴۹ نیوتن متر گشتاور در ۲۵۰۰ دور در دقیقه میباشند.
زیبایی این خودرو
هر چقدر که خودروی مزدا دارای انحناهای جالب و ریزهکاری های مختص ژاپنی و جزییات ساختاری است، خودروی فیات به همان اندازه خواسته به اصالت کلاسیک ایتالیایی نزدیک شود. گوشههایی که مزدا به خاطر کاهش وزن خودرو از حالت مریعی خارج کرده و به شکل منحنی ساخته شده بودند در طراحی شیک خودروی فیات ظاهر مدرنی پیدا کرده است. کنارهها به شکل سنتی کشیده شدهاند (حتی به شکل عمودی) و در این میان فقط یک خط افقی پیداست که از سپر جلویی تا چراغهای عقب کشیده شده و از لبهی هر یک از درها هم میگذرد. حتی چراغهای گرد هم تغییر پیدا کرده و در حقیقت به طراحی سنتی خودروی اسپایدر اولیه برگشتهاند. در نگاه اول چراغهای عقب شبیه چراغهای استفاده شده در محصولات اخیر مازراتی به نظر میآیند. در کل با نگاه به این خودرو و تغییرات ایجاد شده در آن، سرانجام آن را به عنوان یک خودروی فیات یا الگوی طراحی سنتی ایتالیایی خواهید پذیرفت.
فاصلهی محورهای جلو و عقب در هر دو خودرو ۲۳۰ سانتیمتر است. اما طول کلی فیات ۱۳ سانتیمتر بیشتر است. این عدد در ابتدا شاید ناچیز به نظر آید اما در مدل ۱۲۴ همین اختلاف جزیی باعث نسبتهای ابعاد متفاوت شده است و پشت خودرو کشیدهتر و صافتر شده و در قسمت جلو هم شبکهی مشبک جلوی رادیاتور عمودیتر بوده و فاصلهاش از شیشهی جلویی بیشتر شده است. همانند اغلب طراحیهای خارجی، شبکهی مشبک شش تکهی عمودتر شبیه مدل اولیهی ۱۲۴ است. همچنین از برخی زوایهها، ورودی پایینی این خودرو شباهت زیبایی به دوج دارت دارد. سپرهای ۱۲۴ نسبت به میاتا ۰.۵ سانتیمتر عریضتر بوده و سقف آن به اندازهی ۰.۲ سانتیمتر پایین تر است.
البته چون خودروی اسپورت اغلب اوقات قرار است به صورت روباز استفاده شود شاید مشخصات سقف اهمیت کمتری داشته باشد ولی به هر حال میتوان گفت که هر دو خودرو در طرز کار سقف دارای عملکرد مشابه هستند. پارچهی سقف ابتدا از قسمت بالای شیشه جلویی جدا میشود سپس با فشار دست به سمت عقب کشیده میشود و در نهایت جمع شده و بسته میشود. برای باز کردن سقف هم میتوان از دستهی تعبیه شده برای این کار استفاده کرد، پس از آزاد شدن ضامن سقف به آرامی شروع به بالا آمدن کرده و در نهایت بسته میشود. البته یک کنترلکنندهی سقف الکتریکی هم برای مدلهای سفارشی فیات در نظر گرفته شده که شاید برای سهولت بیشتر مناسب باشد.
در زیر این ظاهر زیبا فیات از شاسی بدنهی مزدا ام ایکس ۵ استفاده کرده است که بیشتر این شاسی از آلومینیوم و فولاد مقاوم ساخته شده است. همچنین بازوی کنترلی سیستم تعلیق جلو، مجموعهی چند اتصالهی سیستم تعلیق عقب و قرار گیری موتور در وسط محورها همگی شبیه موارد استفاده شده در میاتا هستند. ساختار پنجرهی جلویی خودرو هم مانند خودروی میاتا است. این مولفهها در خودروی مزدا کنار هم خیلی خوب و سازگار هستند ولی در مورد فیات این نگرانی وجواد دارد که شاسی و بدنهی انتخاب شده آنطور که باید با هم متناسب نباشند. کمپانی فیات در مورد استفاده از کمک فنرها، دمپرها و تنظیمات محور ضد غلتش مزدا حرفی نگفته است اما در واقع تنها راه ایجاد هماهنگی بین بدنه و شاسی، اعمال تغییرات در همین گزینهها هستند.
فیات در تابستان ۲۰۱۶ در دو نوع کلاسیکا (Classica) و لوسو (Lusso) به بازار عرضه خواهد شد. این دو کلمهی ایتالیایی به معنای کلاسیک و لاکچری (لوکس) هستند. نوع کلاسیک دارای انتقال قدرت معمولی، تایرهای ۱۶ اینچی، چراغهای هالوژن، دو خروجی اگزوز، تنظیمات آینه و شیشههای برقی، قفلهای الکتریکی، دکمهی استارت، کروز کنترل، سیستم تهویه مطبوع، روکشهای پارچهای و یک سیستم صوتی شش اسپیکری خواهد بود. انتقال قدرت اتوماتیک به عنوان آپشن سفارشی بوده و همراه با یک بستهی فناوری شامل یک نمایشگر ۷ اینچی از نوع استفاده شده در مزدا و همچنین یک مجموعهی کنترل مرکزی پیشرفتهتر، دوربین و کلید کنترل از راه دور خواهد بود.
نوع لوکس خودرو شامل بستهی فناوری گفته شده بوده و انتقال قدرت اتوماتیک به صورت پیشفرض تعبیه شده و علاوه بر اینها شامل چراغهای اتوماتیک، یک محافظ میلهای (roll bar) نقرهای و برفپاککن هوشمند، کنترل دمای اتوماتیک، صندلیهای چرمی هیتردار و تایرهای ۱۷ اینچی خواهد بود.
در نوع لوکس این خودرو یک بستهی سفارشی راحتی و امنیت هم ارایه میشود که شامل تنظیم نور آینهها، بازکنندهی در پارکینگ، تشخیص نقطهی کور، تشخیص ترافیک جانبی و حسگرهای پارک عقب خواهد بود. یک بستهی تجملاتی ممتاز (Premium) هم وجود دارد که دارای بخش آسایش و امنیت با چراغهای LED تطبیقی و چراغهای LED که در روز روشن میشوند، سیستم صوتی Bose با اسپیکرهای صندلی، رادیو ماهوارهای SiriusXM و سیستم مسیریابی و هشدار است.
لازم به ذکر است چرمهای به کار رفته موپار به رنگ سیاه و همچنین رنگ فیبرکربن نما و رنگهای قرمز و سفید و سبز خواهد بود. در نهایت یک سیستم STB در جلو و پدالهای آلومینیومی این بستهی پرمیوم را کامل میکند. قیمت این خودرو هنوز اعلام نشده است اما مسلما به قیمت نسخهی اصلی منتشر شده در سال ۱۹۶۸ یعنی ۳۲۶۵ دلار نخواهد بود! تنها چیزی که مسلم است این است که فیات از میاتا گرانتر خواهد بود. در کل کمی طعنه آمیز است اگر بگوییم این خودرو یک خودروی میاتا با ظاهر ایتالیایی است. در نهایت میتوان گفت دلیل موفقیت سری مزدا میاتا در وهلهی اول به خاطر اعتمادپذیری بالای آن بوده است که با خودروهای اسپورت قدیمی بریتانیایی و ایتالیایی ترکیب شده و یک خودروی مشتریپسند تحویل داده است.
