در مورد پیشرانه های چرخشی وانکل توضیحاتی بدهید؟
پيشرانه وانكل، نوع خاصي از پيشرانه درون سوز است كه در آن، تمامي اجزاي متحرك يك موتور پيستوني عادي نظير مجموعه پيستون و شاتون و سوپاپ ها و سيستم محرك سوپاپ وجود نداشته و وظيفه تمامي اين بخش ها بر عهده قطعه اي مثلثي شكل به نام روتور گذاشته شده است. محفظه احتراق اين پيشرانه به شكل بيضي است كه روتور در درون آن سوار بر ميل لنگ در حال دوران است.
هر راس روتور با ديواره محفظه در تماس بوده و توسط غلطكي كوچك و لايه اي از روغن، آببندي شده است. در نتيجه سه فضا يا محيط مجزا مابين وجه هاي روتور و ديواره هاي محفظه احتراق وجود دارد كه به دليل فرم بيضيشكل محفظه، با دوران روتور حجم آنها تغيير مي كند. در يك سمت محفظه احتراق، شمع هاي جرقه و در سمت ديگر آن، مجراهاي ورودي و خروجي قرار دارند.
در هر سيكل كاري، يك وجه روتور مخلوط هوا و سوخت را از مجراي ورودي مكش كرده و با متراكم كردن مخلوط، آنرا در برابر شمع هاي جرقه قرار مي دهد. با جرقه زدن شمع، مخلوط محترق شده و با افزايش فشار، روتور را وادار به ادامه دوران مي كند. با عبور وجه از مقابل مجراي خروجي، گازهاي حاصل احتراق دفع مي شود. به دليل سه وجهي بودن روتور، عملا روتور مي تواند بدون وقفه در هر وجه خود عمليات مكش، تراكم، احتراق و تخليه را بصورت پيوسته انجام دهد كه اين امر در كنار تعداد پايين قطعات و دوراني بودن مكانيسم كل پيشرانه موجب شده تا كاركرد آن نرم و بازده، بالا باشد و دور گيري در آن بهسادگي صورت بگيرد.
شيوه ارائه قدرت و گشتاور در پيشرانه وانكل، خطي تر و پيوسته تر از انواع پيستوني است و در نتيجه، توانايي هاي حركتي مطلوبي به خودرو داده و در كنار وزن كم و امكان تركيب چند روتور جهت دستيابي به قدرت بيشتر و كاركرد نرم تر و دورگيري سريع تر، آن را به گزينه مطلوبي براي خودروهاي اسپرت تبديل مي كند. متاسفانه به دليل مصرف روغن و آلايندگي بالاي اين نوع پيشرانه و پيچيدگي هاي تكنيكي فراوان تنظيمات آن در مقايسه با انواع پيشرانه هاي پيستوني، هم اكنون كمتر خودروسازي حاضر به سرمايه گذاري بر روي پيشرانه وانكل است.