فراری PLUS-375
فراری PLUS-375 اسپایدر کامپتزیونه مدل 1954 ، مقام دهم ، در گرانترین خودروی های دنیا.
قیمت: ۱۸ میلیون و ۲۹۸ هزار و ۶۰۷ دلار (معادل ۱۰ میلیون و ۷۵۳ هزار و ۵۰۰ پوند).
نمونهای عالی از قویترین و مهمترین مدل اسپرت مسابقهای فراری که به بزرگترین پیشرانه مجهز است. این خودرو بهطور کامل برای تیم مسابقه فراری ساخته شده است و در مسابقات بینالمللی سال ۱۹۵۴ میلادی شرکت کرده است.
یکی از ویژگیهای خودروی مسابقهای فراری 375-Plus اسپایدر مدل ۱۹۵۴، پیشرانه ۴.۹ لیتری ۱۲ سیلندر آن است که در میان تیمهای مسابقهای فرانسوی به لومانستر (هیولا) و در میان انگلیسیها به ۴.۹ ترسناک مشهور بوده است.
این خودرو در مسابقات میله میگلیا در سال ۱۹۵۴ میلادی و با رانندگی امبرتو ماگلیولی دوم شد و در ماه می همان سال درحالیکه خوزه فرویلان گنزالز هدایت آن را در دست داشت، برنده مسابقات بینالمللی سیلوراستون شد. پس از آن، ماگلیولی و پائولو مارزوتو با این خودرو در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز حاضر شدند و در طول مسابقات بارها در رتبه نخست با همتیمیهای خود، گنزالز و ماریس ترینتیگنانت، جابهجا شدند تا در نهایت بروز مشکل در جعبهدنده این خودرو سبب شد از دور مسابقات کنار رود.
نمونهای عالی از قویترین و مهمترین مدل اسپرت مسابقهای فراری که به بزرگترین پیشرانه مجهز است. این خودرو بهطور کامل برای تیم مسابقه فراری ساخته شده است و در مسابقات بینالمللی سال ۱۹۵۴ میلادی شرکت کرده است.
این خودروی خاص تاریخچه بلند و جالبی دارد که به دقت در صفحه رسمی حراجی بنهامز ثبت شده است. این خودرو مطمئنا بیش از همه بهعنوان برنده نهایی و سریعترین خودرو در مسابقات کاررا پنامریکانا، که در مکزیک برگزار شده بود، شناخته میشود. این مسابقات بین سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ میلادی و در جادههای عمومی کشور مکزیک برگزار میشد. این مسابقات چیزی شبیه مسابقات میله میگلیا و تارگا فلوریو بود. مسافت این مسابقه دو برابر مسابقات میله میگلیا بود و هیچ مرزی میان مردم و مسیر مسابقه وجود نداشت.
به اعتقاد بعضی از صاحبنظران، مسابقات کاررا پنامریکانا (که امروزه شکل متفاوتی پیدا کرده است) سریعترین و خطرناکترین مسابقات اتومبیلرانی تاریخ است و سطح خطرات در این مسابقات بسیار فراتر از مسابقات داکار آفریقا بوده است. در طول پنج سال برگزاری این مسابقات، ۲۷ راننده و تعداد زیادی از تماشاچیان و کادر اجرایی کشته شدند. در سال اول، متوسط سرعت خودروها در طول بیش از ۳ هزار کیلومتری مسیر مسابقه، ۱۴۲ کیلومتر بر ساعت بود و در سال پنجم این رقم با رشد بسیار به ۱۷۳.۷ کیلومتر بر ساعت رسید. این سرعتها در جادههای عمومی و با استانداردهای آن زمان بسیار خطرناک بود و با وجود موانع ضعیف در حاشیه جادهها، انحراف از جاده و برخورد با حاشیه جادهها حتمی بود.
نیک میسون و دیوید گیلمور، خوانندگان معروف گروه راک بریتانیایی پینک فلوید، در مورد مسابقات کاررا پنامریکانا یک فیلم مستند تهیه کردهاند. این فیلم در دو قسمت تهیه شد و در آن هفت آهنگ منتشرنشده از این گروه وجود دارد. کمپانیهای فراری، مرسدس بنز، پورشه، جگوار، آلفارومئو، لانچیا، مازراتی، گوردینی، بیوک، کادیلاک و الدزمبیل در این مسابقات شرکت کردهاند. از جمله رانندگان مطرحی که در این مسابقات حضور داشتهاند میتوان از خوان مانوئل فانگیو، آلبرتو آسکاری، فیل هیل، دن گورنی، ریچی گینتر، پیرو تاروفی، امبرتو ماگلیولی، فلیس بنتو، لوئیس شیرون، هرمن لنگ و کارل لینگ اشاره کرد.
