کمکفنرها را میتوان از دو نظر دستهبندی کرد که یکی از لحاظ ساختار و مکانیسم عملیاتی آنهاست و دیگری از بعد چند تیوپه بودن آن. از جنبه ساختار، کمک فنرها به 6 دسته گازی، هیدرولیکی یا روغنی، تلسکوپی، هیدرواستاتیکی، قابل تنظیم و اهرمی تقسیم میگردند که تفاوت آنها در روش جذب ارتعاشات است که امکان دارد به کمک روغن، گاز، اهرمبندی و… باشد.
همچنین از لحاظ ساختار فیزیکی هم به انواع تکتیوپه، دوتیوپه و با مخزن بیرونی تقسیم میشوند که تفاوت آنها در ساختمان داخلی و محل قرارگیری گاز و سیال داخل آنهاست.
اما مرسومترین کمک فنرها در بین اکثر خودروها، دو نوع گازی و روغنی میباشند. کمک فنرهای هیدرولیکی در حقیقت شکل گرفته از دو یا سه تیوپ هستند که به همین علت به آنها تلسکوپی هیدرولیکی هم گفته میشود که اگر بخواهیم به صورت ساده عملکرد آن را مرور کنیم، باید بگوییم که در این کمک فنر یک پیستون در داخل سیال که روغن است، حرکت میکند. وقتی که به کمک فنر نیرو وارد میشود، پیستون تلاش در گذر از لایههای روغن دارد و روغن از سوراخهای روی پیستون به سوی دیگر گذر میکند.
چون روغن به سختی از این سوراخها عبور میکند، پیستون هم در مقابل حرکت خود مقاومت میبیند که همین موجب میرا شدن ارتعاشات خواهد شد. باز شدن کمک فنر هم به همین صورت با مقاومت عبور روغن از سوراخهای پیستون همراه است.
اما در کمک فنر گازی، روغن هم وجود دارد که هر کدام وظیفه خاص خود را دارند. اساس کار این کمک فنرها هم در عبور هوا و روغن از سوپاپهای قرار داده شده در هنگام دریافت ضربه است که موجب از بین بردن ارتعاشات میشود.
این کمک فنر دارای کاربردهای بسیاری از جمله استفاده در درب موتور خودروها، درب صندوق عقب، جکهای ظریف در کمدها و کابینتها میباشد. همچنین چون انتقال حرارت در این کمک فنرها سریعتر انجام میشود، استهلاک کمتری در کارکردهای زیاد دارند.